1. Budowa kolektora
Kolektory słoneczne składają się z:
- Przeźroczystej pokrywy – wykonanej ze szkła hartowanego o niskiej zawartości tlenku żelaza, które charakteryzuje się wysoką przepuszczalnością promieni słonecznych.
- Absorbera – to główny element kolektora słonecznego; czarna powierzchnia, która w zależności od producenta pokryta jest związkami aluminium, bądź czarnego chromu, tlenku tytanu i krzemu. Sama płyta powierzchni powinna być wykonana z metalu dobrze przewodzącego ciepło. Najczęściej jest to miedź. Do płyty absorbera przylutowane są rurki miedziane o niewielkim przekroju, przez które przepływa czynnik grzewczy.
- Izolacji i obudowy – służy temu, by kolektor nie oddawał zgromadzonego ciepła. Całość mieści się w obudowie kolektora (najczęściej aluminium - tutaj lżejsze i bardziej odporne włókno szklane), która powinna być szczelna. Jako izolator stosuje się głównie wełnę mineralną lub piankę poliuretanową;
Schemat budowy kolektora słonecznego
2. Jak działa?
Promienie słoneczne padają na powierzchnię kolektora i zostają wchłonięte przez czarny absorber. Zamieniane są na ciepło, które nagrzewa znajdującą się w rurkach niezamarzającą ciecz. Ta z kolei odprowadza je do wymiennika ciepła (może być to do zbiornik ciepłej wody, bądź centralnego ogrzewania). Kompletne słoneczne urządzenie grzewcze zawiera jeszcze zbiornik, regulator elektroniczny, naczynie zbiorcze, pompę obiegową oraz cały szereg innego niezbędnego wyposażenia.
Na rynku dostępnych jest kilka rodzajów kolektorów, zróżnicowanych pod względem konstrukcji. Najbardziej rozpowszechnione i najlepiej znane są płaskie kolektory, zwane też płytowymi. Swoją nazwę zawdzięczają kształtowi nie tyle kolektora, co absorbera. Płaskie kolektory pozwalają w prosty i efektywny sposób pozyskiwać energię słoneczną. Używa się ich w instalacjach przygotowania ciepłej wody użytkowej, w rolnictwie, a także do ogrzewania pomieszczeń, ich wentylowania i uzdatniania w nich powietrza itp.
Oprac. Urt
Żródła: www.ekologika.pl; wikipedia
|
